XVII Niedziela Zwykła
Jezus uczy nas, abyśmy rwąc kęsy z Jego słowa, nie zmarnowali żadnego okruszka, gdyż tym ułomkiem możemy zaspokoić głód Boga
Jezus uczy nas, abyśmy rwąc kęsy z Jego słowa, nie zmarnowali żadnego okruszka, gdyż tym ułomkiem możemy zaspokoić głód Boga
Może warto więc, oddalić się nieco od spraw tego świata, wyjść na pustynię i spotkać się z Tym, który pragnie dać nam wytchnienie.
Wydaje nam się, że nasza opinia to jedyna, słuszna racja i nie zostawiamy
marginesu dla tego, co przekracza nasze postrzeganie rzeczywistości.
Czasem wydaje się, że rzecz czy wydarzenie są tak niepozorne, że nie są w stanie nas zaskoczyć, a niespodziewanie stają się wielkim drzewem..
Bliskość duchowa, pokrewieństwo duchowe z Jezusem są tak mocne, trwałe i niepodważalne, jak więzy krwi, a może nawet mocniejsze.
„Wszystko, co Bóg czyni, czyni z miłości, ale każda z osób Trójcy Przenajświętszej we właściwy sobie sposób tę miłość objawia.”
Wpatrujmy się w Jezusa, by stać się do niego podobnymi – w ten sposób uwolnimy się od przerażającej samotności…
I Czytanie Psalm II Czytanie Aklamacja Ewangelia I Czytanie I czytanie (Dz 3, 13-15. 17-19) Bóg naszych ojców wskrzesił Jezusa Czytanie z Dziejów Apostolskich Piotr powiedział do ludu: «Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba, Bóg ojców naszych wsławił Sługę swego,...
Często nasze serca, które miały być miejscem spotkania z żywym Bogiem, stają się przestrzenią szeroko pojętego handlu…
Bóg chce nam się nieustannie objawiać w swoim umiłowanym Synu. Chce, abyśmy Go wciąż na nowo odkrywali, poznawali.