XVIII Niedziela Zwykła
Uwierzyć. Tylko tyle i aż tyle. Przyjąć prawdę o Chrystusie, który przyszedł na ziemię, aby zaspokoić każdy ludzki głód.
Uwierzyć. Tylko tyle i aż tyle. Przyjąć prawdę o Chrystusie, który przyszedł na ziemię, aby zaspokoić każdy ludzki głód.
Jezus uczy nas, abyśmy rwąc kęsy z Jego słowa, nie zmarnowali żadnego okruszka, gdyż tym ułomkiem możemy zaspokoić głód Boga
Może warto więc, oddalić się nieco od spraw tego świata, wyjść na pustynię i spotkać się z Tym, który pragnie dać nam wytchnienie.
Jezus dziś również posyła nas. I również daje nam to, czego potrzebujemy, aby być jego współpracownikami w szerzeniu Królestwa Bożego.
Wydaje nam się, że nasza opinia to jedyna, słuszna racja i nie zostawiamy
marginesu dla tego, co przekracza nasze postrzeganie rzeczywistości.
Czasem wydaje się, że rzecz czy wydarzenie są tak niepozorne, że nie są w stanie nas zaskoczyć, a niespodziewanie stają się wielkim drzewem..
Bliskość duchowa, pokrewieństwo duchowe z Jezusem są tak mocne, trwałe i niepodważalne, jak więzy krwi, a może nawet mocniejsze.
„Wszystko, co Bóg czyni, czyni z miłości, ale każda z osób Trójcy Przenajświętszej we właściwy sobie sposób tę miłość objawia.”
Duch Święty przychodzi z pomocą w naszej słabości, umacnia, oświeca, działa jak ożywczy deszcz, delikatny podmuch wiatru, strumień wody żywej
Konsekwencją wstąpienia Chrystusa do nieba ma być moje dynamiczne, pełne pasji głoszenie! To jest odpowiedź, której On ode mnie oczekuje!